Wedding Lodge

Woensdag 4 december.

Toen Gerda, de eigenaresse, gisteravond de honden bij ons op kwam halen had ze voor ons nog een toetje meegenomen, een paar appels, peer en een heerlijk stuk appeltaart. Na een gezellig gesprek wilde ze de honden meenemen maar die hadden daar niet veel zin in, ze moesten toch mee want ’s nachts zaten ze vast in verband met de wilde dieren en hun geblaf.

Vanmorgen waren ze alweer vroeg bij ons en hadden wel in de gaten dat we zouden vertrekken. Toen we alle spullen in de auto hadden, kwam Gerda afscheid van ons nemen en bedankte ons voor het feit dat we van die fijne gasten waren geweest. Ook bedankte ze ons voor het gezellige onderonsje met haar man Brian over die goede oude tijd als landmeters. Voor we echt vertrokken wilde ze nog een foto van een bijzonder stel voor haar fotoboek waar we nu naast een aantal prominente gasten ook in komen te staan. Na een laatste groet aan haar en de werkjongens zijn we op weg gegaan naar Piet Retief.

We reden langs Sabie, waar we twee keer eerder zijn geweest om de Blyde River Canyon route te ontdekken, een eerder gereden route maar nu in omgekeerde richting naar het zuiden. Een prachtige route door bergen en dalen met enorme plantages van Pijnbomen en Eucalyptusbomen afgewisseld met fantastische vergezichten.

Via Ermelo en Amsterdam met een aantal tussenstops kwamen we aan bij een Wedding Lodge, Watersite Lodge CC. De jongen bij de receptie gemeld dat we hier kwamen om te overnachten en niet om te trouwen (hahaha). Ons onderkomen is iets kleiner dan waar we vandaan kwamen maar is prima te doen en staat in een mooi park met prachtig zwembad. Wel zijn we vanuit de oorverdovende stilte terecht gekomen in het lawaai van de stad maar met de ramen en deuren dicht heb je daar geen hinder van.

Aan het eind van de middag is Jan nog een rondje langs het water naar de stad geweest waar wel veel vogels zijn maar hij voelde zich niet veilig genoeg om daar met zijn camera opnamen te gaan maken. Daarom de rest van de dag alle administraties op orde gebracht en wat dingen voor de site uitgezocht die we nog niet hebben kunnen delen.

Aan het begin van de avond voor het eerst naar het restaurant geweest voor een uitgebreide maaltijd en vanille ijs met chocolade saus na, zo nu en dan moet je jezelf eens verwennen (hahaha). Na het eten heerlijk op ons terras de laatste dagen nog eens doorgenomen en na de gebruikelijke rituelen op tijd naar bed gegaan.

Donderdag 5 december.

Na een rumoerige nacht toch lekker fris uit de veren en na de douche en een eenvoudig ontbijtje om 8:00 uur op weg gegaan naar het stuwmeer in de buurt. Deze keer wilden we wel bij het water komen en via vooraf uitgezochte sluiproutes kwamen we uiteindelijk bij een paar mooie plekken bij het meer. We hebben ons daar weer eens ouderwets kunnen uitleven en met een flink aantal vogelsoorten de lange tocht afgesloten.

Het was wel een erg warme dag met een temperatuur van 34 graden en zo af en toe een zandstorm door de droogte en de stormachtige wind.

Gelukkig doen ze hier niet aan Sinterklaas want de beste man was bij deze temperatuur beslist van zijn paard gevallen.

In de loop van de middag betrok de lucht steeds meer en begon het om ons heen steeds meer te weerlichten en druppelde het zo nu en dan ook een beetje. Daarom besloten we terug te gaan naar onze kamer na een geslaagde dag.

We hadden net onze spullen uit de auto toen er een enorme regenbui losbarstte en toen we de waterkoker hadden aangezet voor een welverdiend bakje koffie ging het onweer los en na een paar enorme klappen viel de stroom uit en zagen we de koffie in rook opgaan. Na een uur hadden we weer stroom en kon de airco weer aan en was het dusdanig afgekoeld dat we op het terras alsnog konden genieten van een lekker kopje Nescafé.

Tot slot nog een rondje door het park voor de laatste plaatjes en daarna de gebruikelijke bezigheden, de spullen die we niet meer nodig hadden in de koffer, verslag en foto’s voor de site, schonen kleren voor morgen, want we moeten wel een beetje verzorgd aankomen op onze nieuwe locatie natuurlijk. Ook moesten de nieuwe soorten nog worden toegevoegd aan de lijst en de knorrende maagjes moesten ook nog gevuld.

Nadat we jullie weer deelgenoot hebben gemaakt van onze belevenissen nemen we nog een heerlijk koele Savanna en een sigaartje met de laatste chips.

Let goed op elkaar en tot de volgende keer.

Jan Fokke en Martin