Memories

Donderdag 26 december.

Gisteravond nog aardig lang nagezeten op ons terras met kaarsje en een paar biertjes. Het was een heldere avond en de temperatuur was na dagen regen en wind zeer aangenaam. Een minpuntje, die irritante Cicades bleven heel lang actief.

Vanmorgen op tijd uit bed voor een douche en de laatste spulletjes in de koffer gedaan. Met het ontbijt en koffie op het terras in een stralende zon. Deze keer geen lastige Bavianen die de auto’s kwamen vernielen dus zonder stress alle spullen in de Suzuki kunnen zetten. De sleutel ingeleverd bij de receptie en om 8:15 uur op weg naar Mooi Vaal onze laatste overnachtingsplaats. Toen we het Park verlieten bleek de schade door de regen best mee te vallen al stroomde er hier en daar wel wat beekjes over de weg maar onze auto blijkt ook een zwemdiploma te hebben zodat we vrij gemakkelijk naar de uitgang konden.

Veel Afrikanen gebruiken tweede Kerstdag blijkbaar om met de familie buiten te gaan eten want op de enorme picknickplaats aan het begin van het Park was het al een drukte van jewelste, alles was uit de kast gehaald, partytenten, koelboxen, kratten bier en frisdrank en natuurlijk niet te vergeten de braai, iedere familie op zijn eigen territorium.

Nadat we bij de uitgang ons uitrijbriefje hadden ingeleverd, anders gaat de slagboom niet omhoog, konden we echt op weg.

Onderweg zagen we langzaam maar zeker het landschap veranderen van bergen naar heuvels en tenslotte naar eindeloze weilanden en maisvelden. Bij een benzinestation een tussenstop gemaakt voor koffie en een pizzapunt en uiteindelijk reden we het uitgestrekte merengebied in waar we onze laatste dag gaan vermaken. Om 14:00 uur stonden we voor de poort van ons appartementje en hebben we de middag in de tuin doorgebracht.

Nog snel een rondje langs het meer gemaakt voor wat foto’s en ook hier staat men te springen om regen, het waterpeil is ook in deze regio erg laag en begint problemen op te leveren.

Aan het eind van de middag  in het restaurantje van de appartementen een Savanna genomen. Toen we daar zaten kwam er een ouder Afrikaans paar om de sleutel van hun appartementje vragen maar de heer des huizes moest zijn vrouw roepen en dat kwam de Afrikaan wel bekend voor. Wij hebben toen een nieuw Afrikaans spreekwoord geïntroduceerd, ik doe mijn best maar mijn vrouw doet de rest, zo leven wij ook een beetje door hier Paul (hahaha).

In het restaurantje ook lekker gegeten zodat Jan vandaag niet in de keuken hoefde. Plannen gemaakt voor morgen en in de tuin de avond afgesloten.

Vrijdag 27 december.

Het weer voor de tocht die we rond het enorme stuwmeer wilden maken was perfect, bewolkt met een temperatuur van 25 graden waardoor de airco niet op volle toeren hoefde te draaien. Op de eerste plek waar we stopten zagen we al dat het water in het meer zo laag was dat we om bij het water te komen honderden meters moesten lopen. Normaal stond het water tot aan de bossen rond het meer maar nu was er een strook gras- en rietland tussen water en bos waardoor een aantal vogelsoorten het gebied hadden verlaten.

Na een uurtje kwamen we bij een verlaten kamp met aansluitend een natuurgebied waar we heen wilden. Het gebied was door de regering gesloten voor publiek maar bij een oude ingang troffen we een bewaker en na een praatje en uitleg dat we helemaal uit Nederland waren gekomen om daar vogels te spotten streek hij zijn hand over het hard en schoof hij het hek open. Wel moesten we natuurlijk onze persoonsgegevens noteren en beloven dat we na 2 uur terug zouden zijn want wat hij deed was illegaal.

Net binnen de 2 uur  waren we terug en kon hij opgelucht ademhalen en snel het hek weer achter ons sluiten. Daarna nog wat andere plekken bezocht en in Marina Vaal, een lux plaatsje met verschillende haventjes, koffie gehaald en op een afgelegen plekje met een worstenbroodje de bootjes zitten bewonderen.

Om 14:00 uur waren we terug met een aardige collectie foto’s die we aan de tuintafel wilden gaan identificeren toen er een vriendelijke medegast een kijkje kwam nemen. Het bleek een geëmigreerde Vlaming te zijn die in dit gebied voor de Universiteit de vogels telde. Hij kon heel snel de namen van de gespotte vogels geven en vertellen hoe hij hier de manier van inventariseren doet.

Alleen vogelaars weten hoeveel werk er zit om de administratie te verwerken en up to date te houden dus we raakten niet uitgepraat en hebben in het restaurantje samen een pizza genomen om de gezamenlijke hobby verder te bespreken. Hij moet morgenvroeg op pad dus niet te laat naar bed wat ons de kans gaf alsnog de site bij te werken en de belevenissen van de laatste dagen met jullie te delen. Hierna gaan we ons klaar maken voor de terugreis en gaan jullie zondag in ons laatste verslag vertellen hoe die is verlopen.

Lieve mensen dit is alweer het laatste verslag uit dit prachtige land waar we opnieuw alleen maar lieve aardige mensen hebben ontmoet en weer een aantal vrienden voor het leven hebben gemaakt.

Ma v. W.  we hebben weer een reis gehad met een gouden randje en een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan ons Book of Golden Stories (voor de muziekliefhebbers onder jullie de titel van een prachtig nummer van Runrig op Youtube).

We hebben genoten van alle reacties door jullie geplaatst en als we weer thuis zijn laten we jullie weten hoe de terugreis is verlopen.

Blijf lief voor elkaar en tot het laatste verslag.

Martin en Jan Fokke