Bananendief

Zondag 22 december.

Voor 6:30 uur al op het terras met broodje kaas en koffie, we konden wel uitslapen maar dat wil maar niet lukken. Het is geen straf zo vroeg op want met een Sunbird voor je en de zon op de bergen is het echt genieten.

We wilden voor we hier weggaan nog een rondje langs de rivier maken en nadat Jan had geholpen met wat kaartmateriaal voor het project zijn we op pad gegaan. Een toch van ongeveer 2 uur door weilanden, rotspartijen en een kloof genaamd Dead Valley, een smal pad met veel omgewaaide bomen. Hier en daar wat klauterwerk maar uiteindelijk langs de rivier gelopen tot de zwemplek en daar op ons bankje de vogels en de Mzimkulu rivier bewonderd. Toen we teruggingen nog een paar keer omgekeken want we gaan deze prachtige plek waarschijnlijk niet weer zien.

Thuis zijn we onze koffers gaan reorganiseren want voor vanmiddag stond er nog een koe op het programma. We konden er niet direct heen want er zaten nog mensen in de kijkhut en de Gieren waren ook nog niet klaar met de koe van gisteren.

De reden dat er regelmatig een dode koe is dat de boeren in de omgeving allemaal 2.000 of meer koeien hebben en in het gebied lopen totaal zo’n 50.000 beestjes rond. Een groot deel is ook nog vleeskoe en bij het kalveren gaat er wel eens iets mis. Dat ze dood gaan komt niet door ziektes maar als er van dit enorme aantal per jaar 200 dood gaan valt dat dus reuze mee.

Aan het eind van de middag de koe opgepikt en naar de voerplek gebracht en wonder boven wonder zat onze vorige week vrijgelaten Gier ons op te wachten. Waarschijnlijk om ons nogmaals te bedanken en voor de laatste keer te zien. Gezep, de jongen van het toezicht, was er intussen ook en hebben hem onze beloofde handschoenen van de Action gegeven. Nog even snel afscheid van hem genomen en vlug in de auto want op dat moment barste er een enorme noodweer los met veel onweer en nog meer regen dan gister en bovendien dikke hagelstenen.

Door al die regen konden we ook niet aan de traditionele braai maar met de kookkunsten van Winders en de oven kwam er toch weer een (te) overvloedig maal op tafel. Intussen was Lexie ook langs geweest om ons te bedanken voor alle mooie belevenissen die ze met ons had gehad en na een Savanna hebben we langdurig afscheid genomen en ze hoopte ons ooit nog eens ergens tegen te komen op een of ander project.

Na het eten de meeste spullen klaargemaakt voor vertrek en daarna voor de laatste keer op het terras met een sigaartje, Savanna en ondanks dat we al een flinke vleesschotel hadden gehad ook met Biltong.

We hebben hier weer een geweldige tijd gehad met ontzettend aardige mensen. We wensen ze nog heel veel plezier met hun werkzaamheden op dit prachtige Project.

Maandag 23 december.

Gisteravond nog vrij lang met Wilders gepraat en afscheid van hem genomen want hij moest vanmorgen al om 4:30 uur naar de kijkhut en hij vond het onzin om ons dan uit bed te laten komen. Zelf waren we ongeveer 6:30 uur in de keuken voor koffie en een broodje om daarna rustig de laatste spullen in de koffer te doen en de auto te laden. Alles nog afgewassen want we wilden het huis natuurlijk wel netjes achterlaten. Nog even op het terras en daar kregen we een appje van Winders die ons een goede reis wenste en hoopte dat we nog eens terug zouden komen want hij had erg van ons genoten.

Om 8:00 uur stapten we in de auto om op weg te gaan naar Thendele waar we 12 jaar geleden onze reis begonnen op weg naar het project in Hluhluwe. Op het pad kwamen we ook nog ons schoonmaakmeisje tegen en na ook van haar afscheid te hebben genomen konden we naar het dorp om de laatste boodschappen te doen en de simkaart laten opwaarderen want we waren bijna door onze voorraad data heen.

Onderweg kwamen we bij Windmills langs en we konden het niet laten om even aan te gaan voor een pie met koffie. Vervolgens in 1 keer doorgereden naar ons volgende adres, Thendele Resort, Royal Natal National Parc. Een prachtige Cottage met overweldigend uitzicht op de bergen die niet voor niets Drakensbergen worden genoemd. Ook binnen zijn we van alle gemakken voorzien dus gaan we ons hier de komende 3 dagen weer lekker vermaken.

Aan het eind van de middag stond Jan in de keuken om weer een stevige maaltijd voor ons te toveren toen er door de voordeur een Baviaan naar binnen kwam en vliegensvlug 4 bananen uit ons voorraadrek griste en via de schuifdeur van het terras ook alweer buiten was. Best wel geschrokken van het incident maar we weten nu weer les 1 van de jungle, laat geen spullen onbeheerd buiten en sluit ramen en deuren als er apen in de buurt zijn.

Net als de laatste dagen barste er ook nu weer een gigantisch onweer los en moesten we noodgedwongen binnen verder genieten van de cola-beerenburg. Na het eten klaarde het weer op maar de temperatuur was dusdanig dat we jullie vanuit binnen op de hoogte konden brengen van onze laatste belevenissen.

Allemaal prettige Kerstdagen en tot volgende keer.Fijne Kerstdagen (ga naar video)

Jan Fokke en Martin