Potholes

Vrijdag 6 december.

Voor vandaag stond een van de kortste ritten op het programma dus we konden op ons gemak alle spullen in de auto zetten en uitgebreid ontbijten op het terras. Nog even genieten van de tuin bij een heerlijke temperatuur en een lekker briesje. Nadat een van de poezen uit het park nog even gedag was wezen zeggen zaten we rond 8:30 uur in de auto voor de volgende etappe.

Gisteren hadden we een weg om de stad ontdekt zodat we niet door het hectische centrum hoefden en na 5 minuten reden we al op de grote weg. Na een half uurtje rijden konden we voor het eerst de Long Crested Eagle op de foto zetten. We waren al een paar keer gestopt voor deze bijzondere soort maar telkens als we het raampje open deden was de vogel gevlogen.

Voor het eerst deze reis kregen we te maken met wegopbrekingen en het is bijzonder te zien hoe dit probleem zonder stoplichten wordt opgelost. Een vrouw met een draaibord met daarop Stop en Go en een vrouw die bij Stop een geel plastic hek voor de auto schuift voor het geval je toch door wilt rijden. Als de laatste auto uit de tegemoetkomende richting is gepasseerd, bord op Go en het hekje aan de kant en rijden maar. Hoe eenvoudig kan het zijn. Na 150 kilometer reden we langs een groot benzinestation met daarbij een Wimpy en zijn we voor het eerst deze vakantie naar binnen gegaan voor een overheerlijk bakje koffie.

De laatste 100 kilometer verliep voorspoedig en om 13:30 uur stonden we voor onze kamer van Tanzanite Guesthouse in Dannhauser, niet het meest luxe maar prima voor de komende 2 nachten. Om 17:00 uur verzamelde zich een vrij grote groep in een van de bijgebouwen en maakten ons deelgenoot van een bijzondere kerkdienst met luidruchtige gebeden en gezangen. Best bijzonder om zo het weekend in te gaan. Om 17:45 uur ging de groep weer uiteen en keerde de rust in het Guesthouse weer.

Op ons terras hebben we de rest van de avond door gebracht met een E-boekje en een puzzelboekje en genoten van de vogels in de tuin en de zwoele zomeravond. Na ons natje en droogje zijn we niet te laat naar bed gegaan en omdat de eigenaresse had gezorgd voor een extra bed in de kamer hoefden we deze keer niet met de ruggen tegen elkaar (hahaha).

Zaterdag 7 december.

Om 8:00 uur zaten we fris en fruitig in de auto om op weg te gaan naar een van de mooiste parken in de omgeving, Chelmsford Nature Reserve van Ezemvelo KZN Wildlife. De weg erheen was hopeloos te noemen met hele stukken waar we door de berm moesten rijden maar de vele mooie plekjes langs de route maakte veel goed. Onderweg konden we al heel wat mooie plaatjes schieten want last van ander verkeer hadden we niet.

Bij het natuurgebied aangekomen brak de zon door en nadat we 2 toegangskaartjes hadden gekocht wilde een vriendelijke ranger wel even de slagboom voor ons openen. Als eerste reden we naar een picknickplaats aan het meer en daar bleken flink wat families de zaterdag te gebruiken om te gaan vissen. Als we de foto’s moesten geloven zaten er gigantische Karpers in het meer. Zo nu en dan werd er wel wat gevangen maar de echte grote exemplaren hebben wij niet kunnen ontdekken.

Vandaar zijn we met een slakkengangetje het meer rondgereden van hoogtepunt naar hoogtepunt. Grote hoeveelheden vogels die zich hier tegoed deden aan de talloze insecten en fantastische zaadmengsels van de enorme bloemenpracht. De temperatuur was intussen weer behoorlijk opgelopen maar de vele schaduwplekjes langs het water boden uitkomst met daarbij een heerlijk briesje vanaf het onmetelijk meer.

Rond 14:00 uur waren we uitgekeken in dit bijzondere park en zijn we naar de uitgang gereden. Bij de receptie geprobeerd een kopje koffie te krijgen maar die stond hier niet op de lijst en moesten we “helaas” genoegen nemen met een Magnum (hahaha).

Hierna weer heel voorzichtig de terugweg genomen en wat al die potholes ook probeerden ons autootje gaf geen krimp en heeft ons al hobbelend weer keurig netjes bij onze kamer afgeleverd. Daar hebben we de rest van de dag doorgebracht, nagenietend van alweer een mooie ervaring.

Het eerste deel van onze reis zit er nu bijna op, morgen vertrekken we naar Underberg waar we nog 1 nachtje verblijven op een vertrouwd adres, Guesthouse Cedar Garden waar we vorige keer werden getrakteerd op een spetterende lichtshow. Vandaar gaan we naar het tweede deel van de reis, het Gieren Project van Wildlife ACT om te kijken hoe de situatie daar nu is.

Een fijn weekend verder en tot maandag vanuit het project.

Martin en Jan Fokke