Balam koffie

Zaterdag 14 december.

Allereerst willen we ons verontschuldigen omdat we een iets te enthousiaste actie uitvoerden, we publiceerden het verslag zonder foto’s. We hebben dat wel snel aangepast maar er zijn misschien volgers die de foto’s hebben gemist. De oplossing is het verslag opnieuw openen om alsnog de foto’s te kunnen zien.

We hadden voor vanmorgen geen tijd afgesproken want vandaag was onze vrije dag, maar het interne wekkertje liep toch om 5:30 uur af. Even later met een kop koffie op het terras maar daar was behalve 2 kraanvogels die over vlogen niet veel te zien, er hing een dichte nevel en sinds gisteravond miezerde het al. Voor het eerst sinds wij in Afrika zijn stonden we op met nattigheid.

We hadden afgesproken om op tijd naar Balam te lopen, een mooie koffiestop langs de weg waar hikers en bikers kunnen beginnen aan verschillende parcoursen. De plek is opgezet met medewerking van Wildlife ACT en ook hun eigen merk koffie wordt daar gepromoot. We zouden door de weilanden en langs de rivier maar omdat het nog miezerde en het gras veel te nat was besloten we toen het om 9:30 uur droog was er langs de weg heen te lopen. Tijdens het wachten hadden we al wel de wasmachine aangezet want de schone kleren raakten al aardig op en toen we op weg gingen wapperde de schone was lekker aan de droogmolen.

Bij Balam op het terras langs de rivier genoten van de koffie en alle vogels die daar langs kwamen en na een uur de terugtocht begonnen maar nu bergop.

Na de middag de auto van het Project een uitgebreide schoonmaakbeurt gegeven en de bloemperken in de tuin weer eens aan een goede opknapbeurt onderworpen en tot slot nog het gras gemaaid zodat alles er weer pico bello uitziet want wij kunnen nu eenmaal niet een hele middag niets doen. De was was intussen lekker droog gewaaid en zit weer netjes opgevouwen in de koffer.

Daarna was het tijd voor de wekelijkse braai met een hoeveelheid vlees waar de Gieren jaloers op zouden zijn. Het werd wel weer steeds donkerder om ons heen maar het bleef droog zodat we lekker buiten konden blijven tot het feestje was afgelopen. Met zijn allen de rommel nog opgeruimd en alles laten zakken en daarna nog nagezeten op het terras en lekker vroeg naar bed na alweer een geslaagde dag.

Zondag 15 december.

Het mooiste moment van de dag is toch altijd weer de zon te zien opkomen die de laaghangende mist verdringt, alle vogels die op zoek gaan naar het eerste maaltje voor hun jongen en luidruchtig laten horen dat wij in hun territorium zijn en niet andersom. Vanmorgen konden we extra lang genieten van dat moment want we hadden ook vandaag een vrije dag en het weer werkte perfect mee.

De opdracht voor deze vrije dag was duidelijk, behalve vogelen, boekje lezen en onze administratie bijwerken stonden er beslist geen werkzaamheden op het programma. Dit zijn de huisregels op de projecten van Wildlife ACT anders is er altijd wel iets en hebben de medewerkers nooit een vrije dag. Dus na een week hard en lang werken moet er tijd zijn voor ontspanning.

De enige inspanning die we moesten doen was de zwembroek aan en de wandelschoenen voor een tochtje naar de Mzimkulu rivier om daar een verfrissende duik te nemen. Bij de zwemplek aangekomen bleken we niet de enigen die verkoeling zochten, een jongen met 4 vervaarlijk grommende honden was ons voor.

Om de confrontatie te voorkomen zijn wij een stukje verder te water gegaan en toen ze na enige tijd vertrokken was de rivier voor ons alleen. Na een half uurtje verschenen er ineens donkere wolken boven de bergen en wetende dat het weer hier binnen een kwartier kan veranderen zijn we vlug uit het water gegaan, onze spullen gepakt en met stevige pas richting huis. Gelukkig viel de regen om ons heen zodat we droog thuiskwamen. Uiteindelijk regende het ook hier een beetje en moesten we noodgedwongen de rest van de middag op het terras doorbrengen. We konden toen mooi het programma voor de komende week doornemen al is een planning voor de hele week maken bijna onmogelijk omdat er altijd wel iets onverwachts gebeurt waardoor het hele schema in de war wordt gestuurd.

Tegen etenstijd moest onze 3-sterrenkok naar de keuken om een van zijn gerechten te brouwen en moesten wij gespannen afwachten wat er op tafel zou komen. De boodschappen waren bijna op maar onze keukenprins wist toch weer een heerlijke maaltijd te serveren. Na de afwas, Jan maakt alles vies en Martin weer schoon, konden we onder een stralende zon de eerste week hier nog eens doornemen.

Morgen moeten we weer vroeg uit de veren voor een lange dag maar dat lezen jullie dinsdag.

Pas goed op elkaar en tot de volgende keer.

Jan Fokke en Martin.