Droevig afscheid

Vrijdag 29 november.

We hadden de wekkertjes op 6:30 uur maar waren beide net iets eerder wakker. Heel rustig de koffers  gepakt en in het enorme huis gekeken of we niet waren vergeten. In alle rust nog een bakje koffie op het terras genomen en om 8:00 uur naar Alois gereden die ons naar de poort zou begeleiden voor het geval we vast zouden komen te zitten. Net voor we wegreden kwam er nog een Baviaan afscheid van ons nemen.

Bij de poort Alois bedankt voor alle goede zorgen en op weg gegaan naar Tzaneen. Een rit van bijna 400 kilometer waarvan de eerste 45 kilometer over onverhard bospad met allerlei slagbomen waar ons kenteken weer werd geregistreerd. Dit eerste gedeelte duurde net zo lang als het laatste deel en na 9 uur waren we op de plaats van bestemming. Forest View Cabins.

Onderweg nog wel een paar interessante soorten op de gevoelige plaat vastgelegd maar verder zo snel mogelijk doorgereden want we wilden jullie de foto’s van de laatste dagen niet onthouden. Het internet is hier perfect dus waren we deze keer vrij snel klaar.

Daarna nog even van ons uitzicht genoten en om goed 21:00 uur onder de wol, dat moest hier weer wel want het is hier een stuk aangenamer dan op de vorige locaties.

Zaterdag 30 november.

Toen we vanmorgen wakker werden was de hele omgeving gehuld in een dikke mist omdat het vannacht even had geregen.

We hadden besloten vandaag eens lekker rustig aan te doen om te beginnen met een heerlijke douche om al het vuil van de laatste dagen eens echt van ons af te spoelen want in Bush Camp was dat toch behelpen. Na een uitgebreid ontbijt met geroosterd brood, gekookte eitje, kaas en grapefruit konden we de hele wereld weer aan.

Martin vond het ook tijd om de vuile was aan een wasbeurt te onderwerpen en om 9:45 uur hing die druipend aan het waslijntje op het terras, goed nat ophangen want dan hoef je niet te strijken volgens Opa Piet (baggerwijsheid).

Om 10:00 uur met ons autootje op pad gegaan om de omgeving te verkennen en te tanken want na die barre tocht van gister was het tankje vrijwel leeg. De omgeving viel wat tegen zonder noemenswaardige hoogtepunten en ook de vogels lieten zicht niet zien.

                                                   .                                        

Na 2 uur besloten we een kijkje te gaan nemen bij het stuwmeer voor wat meer actie maar het natuurpark was helemaal afgesloten. Alle andere pogingen om bij het meer te komen lukten ook niet want rond het hele meer zijn grote plantages gekomen met Bananen en Avocado’s en alle toegangswegen waren met grote elektrische hekken afgesloten. Uiteindelijk hebben we nog geprobeerd in het stadje Savanna te kopen maar daar was het zo druk dat we bedachten terug te rijden naar ons huisje en daar van de tuin gaan genieten.

Eenmaal thuis was de was droog en kon weer schoon in de koffer. Omdat de lijntjes leeg waren heeft Jan de “handwasmachine” ook aangezet en konden zijn spulletjes aan de lijn.

Aan het eind van de middag een stevige maaltijd klaar gestoomd, mosterdsoep, pilaf en grapefruit na en na ons afzakkertje met Biltong, die we met gevaar voor eigen leven deze keer zelf in hapklare brokken moesten zien te zagen, weer lekker vroeg naar bed voor een heerlijke nacht.

Zondag 1 december.

Na het ontbijt zijn we om 8:15 uur op pad gegaan voor onze twee ronde door de omgeving. In het stadje was al volop bedrijvigheid maar bij onze eerste bestemming de Debengeni Falls was het nog lekker rustig en konden we ongestoord van de fraaie omgeving genieten. Om daar te komen was wel een dingetje want het hobbelpad van 4 kilometer werd slechter en slechter maar onze Swift laat zich niet kennen en brengt ons tot nu toe overal heen.

Na een paar uur zijn we op weg gegaan naar het volgende punt waar de koffie zou staan en we ook iets te eten zouden nemen maar intussen was de stroom uitgevallen in het gebied en konden ze ter plaatse niets voor ons betekenen.

Genietend van de prachtige vergezichten over het stuwmeer zijn we weer richting Tzaneen gereden en bij een Super Spar inkopen gedaan voor het avondeten want  zonder stroom gaan de meeste winkeltjes dicht dus geen Wimpy vandaag.

Eenmaal thuis was er nog steeds geen stroom en onze koelkast en ons vriesvak begonnen al aardig op te warmen. Aan het eind van de middag nog steeds geen stroom maar met een paar sneetjes brood en een cheeseburger door de kok gebakken kwam er toch een maaltijd op tafel. We hadden net ons “3 sterren” menu op toen we weer stroom hadden en nog belangrijker we konden ook weer op het internet.

Gelijk maar even de lunchpakketjes voor morgen klaargemaakt want met een knorrende maag onderweg naar onze volgende locatie is ook niet leuk.

Na dit alles konden we opgelucht de site gaan bijwerken, want we waren best wel bang dat we jullie niet konden laten meegenieten van onze belevenissen.

We gaan ons klaarmaken voor de volgende etappe en hopen jullie vandaar weer op de hoogte te brengen, maar dat is hier nooit zeker want This is Africa.

Pas goed op elkaar en tot de volgende keer.

Martin en Jan Fokke